Een sportstadion als decor, een groep drieste kruisvaarders, een man met een machinegeweer op de scène: de eerste akte van het liefdesverhaal Armida dat Mariame Clément regisseerde voor de Vlaamse Opera speelt, is schrikwekkend actueel. ‘De grofheid en de wreedheden van de kruistochten zijn dezelfde als die van vandaag, en dat maakt me bang’, aldus de Parijse.

Geen titel zo gehypet en tegelijk zo verguisd als de erotische bdsm-trilogie Vijftig tinten grijs. Na de mediastormduiken de wetenschappelijke studies op. In het essay Hardcore romantiek onderzoekt cultuursociologe Eva Illouz wat we uit het succes van dit ongewone liefdesverhaal kunnen leren. ‘Vijftig tinten grijs is geen seksuele, maar een culturele fantasie.’

Als we verandering willen, hebben we creatieve geesten nodig, zegt de Nederlandse filosofe Joke Hermsen. En dus roept ze in haar essaybundel  Kairos de lezer op meer tijd te maken om niets te doen, want pas als er rust is, kan er iets nieuws ontstaan. We hadden het onder meer over een Griekse gevleugelde god, de eenzaamheid van de vrouwelijke wijsgeer, en bevlogenheid.