Wat hebben internettrollen, terroristen, aanranders en types met losse handjes met elkaar gemeen? Niet dat ze domweg gestoord zijn. Nee, het zijn doorgaans mannen, en ze gebruiken geweld om zich te laten gelden. De ziekte heet ‘toxische mannelijkheid’. De symptomen zijn domineren door agressie en angst te zaaien. De oorzaak: een hypermannelijk ideaalbeeld.

Een sportstadion als decor, een groep drieste kruisvaarders, een man met een machinegeweer op de scène: de eerste akte van het liefdesverhaal Armida dat Mariame Clément regisseerde voor de Vlaamse Opera speelt, is schrikwekkend actueel. ‘De grofheid en de wreedheden van de kruistochten zijn dezelfde als die van vandaag, en dat maakt me bang’, aldus de Parijse.

In 2012 plukte schrijver Erwin Mortier de postuum verschenen roman Between the Acts van Virginia Woolf vantussen de plooien van de geschiedenis om het te vertalen naar het Nederlands – iets wat tot dan nooit gebeurd was. De schrijfster blijkt een grote invloed te hebben gehad op Mortier. “Dat de Bloomsburygroep nadacht over genderkwesties en de problematiek van homoseksualiteit, was voor ons, jonge snaken, een referentiepunt om uit te zoeken hoe we konden liefhebben buiten de platgetreden paden.”