Over Cathérine

Mijn naam is Cathérine Ongenae. Ik ben antropoloog, storyteller, en al twintig jaar journalist. Als professional ben ik gepokt en gemazeld in de media. Ik werkte zowel voor damesbladen als voor nieuwsmagazines en kranten, en stond mee aan de wieg van verschillende publicaties.

Als ik mezelf in één woord zou moeten samenvatten, dan is dat ‘bruggenbouwer’. Ik houd niet van hokjes, wel van kruisbestuiving. Voor mij is de toekomst divers en interdisciplinair. Ik hou ervan om mensen bij elkaar te brengen, om talent een duw in de rug te geven, om visies te verenigen.

Een voorbeeld: de uiteenlopende vrouwelijke stemmen die ik samenbracht in het boek #seksisme (2015, Polis). Door dat boek ontpopte ik me de afgelopen jaren tot een toonaangevende stem in het gender- en diversiteitsdebat. Ik heb essays, columns en opiniestukken over het onderwerp geschreven voor bladen als Knack, De Morgen en Feeling. Ik zetel nog steeds geregeld in debatten en ik geef lezingen en workshops over gender en diversiteit.

Daarnaast heb ik ook een frivole kant. Sinds mijn studies verdiep ik me in creativiteit en verbeelding. Ik houd van schoonheid, maar ook van ethiek en duurzaamheid. Ik heb een zwak voor vakmanschap en het artisanale. Ook blijk ik een bijzonder goede antenne te hebben voor ontastbare zaken zoals de tijdsgeest en culturele onderstromen.

Dat maakt dat ik een gevarieerd parcours bewandelde. De eerste jaren van mijn journalistieke carrière dook ik onder in de wondere wereld van de lifestyle. Ik zette producties van zowel food- als modefotografie op. Zat front row tijdens de internationale modeweken. Interviewde tal van bekende ontwerpers. Als antropoloog in de modejournalistiek vond ik het geweldig om na te gaan wat onze materiële cultuur (mode, design, gastronomie) over onze sociale positie vertelt. Een van mijn voorbeelden hierin is de antropoloog Daniël Miller (auteur van Stuff en The comfort of things).

Maar cultuur is niet alleen materie. Het zijn ook ideeën en sociale codes die bepalen hoe we onze wereld vormgeven. Omdat ik zowel voor damesbladen als nieuwsbladen werkte, zag ik van dichtbij hoe stereotypes over vrouwelijkheid en mannelijkheid de wereld werden ingestuurd. Dat inspireerde me tot het concept van de weekendkatern DM Wax voor De Morgen (2008-2011). De bedoeling was om de rigide kijk op vrouwen (en mannen) te doorbreken door hen te tonen in al hun facetten. DM Wax werd niet alleen de lieveling van de lezer, de katern legde mee de fundamenten van een beweging die we nu de genderrevolutie of de vierde feministische golf noemen.

Alles ging prima, tot ik in 2013 een verkeersongeluk kreeg. Het duurde een dik jaar voor ik weer kon werken. In die periode herontdekte ik mijn oudste passie: mythes, sprookjes en verhalen. Van kinds af aan ben ik erdoor geobsedeerd, en dat was ook wat mij in de eerste plaats aantrok in antropologie.

Uit nieuwgierigheid naar de impact van storytelling, ging ik er meer over lezen. Ik doorploegde klassieke werken, academische papers en essays, verslond films en series, las biografieën en mémoires. Van Jessica Jones tot Hillary Clinton, van Gilgamesh tot Gilmore Girls, van Simone de Beauvoir tot Lena Dunham, van Clarissa Pinkola Estes tot Grimm: ik kan je uren onderhouden over hoe verhalen een rol spelen in onze manier van leven, hoe ze ons menselijk maken. Wat je ook doet, waar je ook aan begint, je verhaal is de basis van alles.

Vragen over publicatie van teksten, schrijfopdrachten, lezingen, redactioneel advies, interviews, presentaties of cursussen, kunt u mailen naar catherine.ongenae@telenet.be

 

 

BewarenBewaren